بيانيه
انجمن اسلامي دانشجويان دانشکده اقتصاد دانشگاه سيستان و بلوچستان پيرامون اخراج
اساتيد و دانشجويان و احکام دادگاه انقلاب دربارهي کارگران و معلمان در ماههاي
اخير
ماه مهر آن ماه مهربان و بازيهاي راه مدرسه به ياد نسلهاي
آرماندار، حسدار، مهردار و جرياندار؛ ياد آن کلاس کوچک با نيمکتهاي چوبياش و
عطر حضور معلمي که پيامبر گفت شغل او، شغل انبيا است. چه تلخ است فاصلهي آن کلاس
کوچک تا حياط آن زندان در روزگاري که امنيت ملي مملکتي که با نان معلمي و حق
کارگري و صداي دانشجويي و نواي استادي گره خورده است. مهر آغاز شد در حالي که
کلاسمان خالي بود از حضور هفت ماه مهربان. از محمد رضايي گرگاني تا رسول براقي.
معلماني صبور و فداکار که به حکم دادگاه انقلاب محکوم گشتهاند به اخلال در نظم
عمومي و اقدام عليه امنيت ملي. همان امنيت ملي که تضميني است براي اقتدار و توازن
يک ملت از هر گروه و قوم و زبان بر اساس قانوني که آزادي را مقدم بر زيست آدمي ميداند
و اعتراض را حق مسلم يک انسان. اما تراژدي دموکراسي در آنجا است که در اين ديار
حاکمان از پرسشگري و آزادي جهانيان ميگويند و محروم کردهاند ياران دبستاني را از
طرح اين سوال که درد نان داشتن و آزادي جرم است يا گناه؟ از حقوق محرومين و
مستضعفين گفتند و شعار دادند. اما چه تلخ بود ماجراي خودسوزي کارگر ياسوجي يا
اخراج دهها تن از کارگران سنديکاي اتوبوسراني.چه تلختر بود اين ماه مهر در
دانشگاه. جايي که خانه ما است. همان جايي که در کلاس، شاگرد بود و استاد و گفتن و
شنيدن از درد استبداد، که امروز نه استادي مانده و نه شاگردي که همه را تاراج بردهاند
به نام امنيت ملي. حاکمان از تعالي روح بشري گفتند و بستند درهاي دانشگاهها را به
روي دهها تن از فرزندان اين سرزمين و اينگونه بود که اساتيد به نامي چون «بشيريه»
و «جعفري» و «سمتي» و «شاهنده» و «کديور» به همراه دو استاد دانشگاه سيستان و
بلوچستان؛ «دکتر بندريان» و «مهندس صفايي» به حکم بازنشستگي اجباري، اخراج گردند و
امروز غلامعباس توسلي موسس انجمن جامعه شناسي ايران و مترجم، نويسنده و مولف بيش
از هفتاد جلد کتاب جامعه شناسي را اخراج نمودهاند و روز ديگر «دکتر ايرج ملکپور»
را از مرکز تقويم ايران و نيز تدريس در دانشگاه محروم مينمايند. از انقلاب فرهنگي
در دانشگاهها گفتند و با کودتاي فرهنگي و گاه کودتاي مخملين روزي دانشگاه اميرکبير
و روز ديگر دفتر تحکيم وحدت را مورد تاخت و تاز قرار دادند که آخرين نمونهي آن
حکم حبس تعليقي دو سالهي دادگاه انقلاب در مورد بهارهي هدايت عضو شوراي مرکزي
دفتر تحکيم وحدت و فعال حقوق زنان ميباشد که اين دار و روزگار را قراري نباشد بر
اصلاح. اما غافلند بر اينکه ما خواهيم ماند به اصلاح و مي خوانيم ديگران را به
همراهي در راه آزادي.
همراه شو
عزيز، همراه شو عزيز، همراه شو عزيز
تنها نمان
به درد
کاين درد
مشترک هرگز جدا جدا درمان نمي شود
انجمن
اسلامي دانشجويان دانشکده اقتصاد دانشگاه سيستان و بلوچستان
زمان سکوت نیست، فردا خیلی دیراست!